I CK 232/04
Tezy:
Przytoczenie cudzego utworu nawet w całości jest dozwolone, jeżeli następuje w celu określonym w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 80 poz. 904 ze zm.), przy czym przytaczany utwór musi pozostawać w takiej proporcji do wkładu twórczości własnej, aby nie było wątpliwości co do tego, że powstało własne dzieło.
Treść wyroku:
Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 23 listopada 2004 r., sygnatura akt I CK 232/2004.
Opublikowane:
LexPolonica nr 370502.
OSNC 2005/11 poz. 195.