Tezy i wnioski
Przepis art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może stanowić samodzielną podstawę kasacyjną (art. 174 pkt 2 tej ustawy), jeżeli uzasadnienie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Tekst wyroku
II FPS 8/09.

Opublikowany
—

Tezy i wnioski
Wyrok sądowy, z którego usunięto dane osobowe stron, nie jest informacją przetworzoną Sąd, udostępniając orzeczenie, nie może zatem żądać wykazania przez wnioskodawcę interesu w uzyskaniu informacji.

Tekst wyroku
Decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia 4 lutego 2010 roku, sygn. akt BM-VI-066-56/10/1.

Opublikowany
—

Tezy i wnioski
Naruszenie dobra osobistego powoda (jego renomy handlowej) nastąpiło w wyniku niedopuszczalnych “opinii” i “sugestii” pozwanego

Tekst wyroku
I CSK 217/09.

Opublikowany
—

Tezy i wnioski
Reklama kancelarii notarialnej w formie strony internetowej jest dozwolona. Rada izby notarialnej nie ma ustawowych kompetencji do określania rodzajów deliktów dyscyplinarnych notariuszy.

Tekst wyroku
III ZS 4/09.

Opublikowany
—

Tezy i wnioski
Reasumując uznać należało, że strona pozwana ze swojej winy nie usunęła, a co najmniej nie zablokowała niezwłocznie fałszywego konta, założonego na nazwisko powoda, umożliwiając przez to naruszanie jego dóbr osobistych, szczegółowo opisane w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego, które zresztą co do faktu jego wystąpienia i przybieranych form, a także skutków dla powoda, nie było w procesie kwestionowane. Stąd też nie wystąpiło w sprawie naruszenie prawa materialnego przez naruszenie przepisów powołanych w apelacji. Nie jest prawdziwy zarzut, że Sąd Okręgowy upatruje dopuszczenie się przez pozwanego naruszenia dóbr osobistych powoda w udostępnieniu przez pozwanego narzędzia umożliwiającego naruszenie tego dobra przez osobę trzecią. Naruszenie to polega na umożliwieniu osobie trzeciej naruszania dóbr osobistych powoda przez niewykonanie ciążących na niej z mocy ustawy obowiązków – niezwłocznego zablokowania, a potem usunięcia konta. Polega zatem na zmuszeniu powoda do znoszenia poniżających go zachowań innej osoby, a zatem narusza jego spokój, dobre samopoczucie, poczucie godności osobistej, czyli jego dobra osobiste

Tekst wyroku
I A Ca 1202/09.

Opublikowany
—

Tezy i wnioski
Ogólną zasadą wynikającą z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jest dostęp do informacji o działalności organów władzy publicznej. Wszelkie wyjątki od tej zasady powinny być formułowane w przepisach ustaw w sposób wyraźny, a wątpliwości powinny przemawiać na rzecz dostępu.
(…)
Treść orzeczenia sądu stanowi, zgodnie z art.1 ust.1 ustawy, informację o sprawach publicznych, a zgodnie z art.6 ust.1 pkt 4 lit.a tej ustawy, będąc rodzajem dokumentów urzędowych, podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach w niej określonych.
(…)
Należy zwrócić uwagę na fakt, iż z wnioskiem o udostępnienie orzeczenia sądu w trybie informacji publicznej może wystąpić każdy i trudno jest zgodzić się z tym, że w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wyrok w formie elektronicznej (czy też tradycyjnej-papierowej) otrzyma osoba trzecia, a strona postępowania będzie pozbawiona takiej możliwości.

Tekst wyroku
II SAB/Sz 148/09.

Opublikowany
—

Wyrok dotyczył znaków towarowych
100 panoram.

Tezy i wnioski
Renoma znaku oznacza bowiem jego siłę atrakcyjną, wartość reklamową oraz zdolność do stymulowania zbytu oznaczonego nim towaru. Jest to zatem kryterium odwołujące się raczej do szczególnej jakości znaku niż do stopnia jego znajomości. Taki pogląd wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2007 r. (sygn. akt III CSK 428/06, nie publ.). W innym wyroku z dnia z dnia 12 października 2005 r. (sygn. akt III CK 160/05, OSNC 2006/7-8/132) Sąd Najwyższy przyjął, że renomowany znak towarowy jest nośnikiem zespołu informacji i wyobrażeń o wysokiej jakości i dużym prestiżu.

Tekst wyroku
V CSK 71/09.

Opublikowany
—

Tezy i wnioski
1. Systematyczny udział w internetowych forach dyskusyjnych uzasadnia zaliczenie osoby dyskutanta do osób, które uczestniczą w życiu publicznym.
2. Nie jest działaniem bezprawnym dokonywanie ocen zachowań i wypowiedzi osób publicznych, o ile oceny te nie wykraczają poza akceptowane społecznie standardy.

Tekst wyroku
I ACa 949/09.

Opublikowany
Orzecznictwo Apelacji Wrocławskiej, Biuletyn Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, Nr 1 (13), str. 5, Rok MMX.

Tezy i wnioski
Napisano, że środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, powinien mieć charakter powszechny w tym sensie, że możliwość jego wniesienia nie powinna być uzależniona od jakichkolwiek dodatkowych ograniczeń przedmiotowych, bądź podmiotowych, uniemożliwiających stronie postępowania skorzystanie z prawa do zaskarżenia.

Tekst wyroku
I OPS 10/09.

Opublikowany
—

Wnioski:
21. Pojęcie “renoma” zakłada pewien stopień znajomości we właściwym kręgu odbiorców.

22. Właściwym kręgiem jest krąg odbiorców, zainteresowany wspólnotowym znakiem towarowym, czyli w zależności od sprzedawanych towaru lub usługi, bądź to ogół odbiorców, bądź węższy ich krąg, przykładowo dane środowisko zawodowe (zob. analogicznie ww. wyrok w sprawie General Motors, pkt 24 w odniesieniu do art. 5 ust. 2 dyrektywy).

23. Nie można wymagać, aby znak towarowy był znany określonemu odsetkowi tak zdefiniowanego kręgu odbiorców (ten sam wyrok, analogicznie, pkt 25).

24. Wymagany stopień znajomości należy uważać za osiągnięty, gdy wspólnotowy znak towarowy znany jest znaczącej części kręgu odbiorców zainteresowanych towarami lub usługami, których on dotyczy (ten sam wyrok, analogicznie, pkt 26).

Artykuł 9 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego należy interpretować w ten sposób, iż aby wspólnotowy znak towarowy mógł korzystać z ochrony przewidzianej w tym przepisie, musi być znany znaczącej części kręgu odbiorców zainteresowanych towarami lub usługami, których on dotyczy, na istotnej części obszaru Wspólnoty Europejskiej, oraz że w świetle okoliczności postępowania przed sądem krajowym obszar przedmiotowego państwa członkowskiego można uznać za stanowiący istotną część obszaru Wspólnoty.

Tekst wyroku:
C-301/07, PAGO International GmbH.

Opublikowany:
—