Orzecznictwo w zakresie prawa IP i prawa IT

Zagadnienia
Monopol.
Oznaczenie rodzajowe.

Wyrok dotyczył znaków towarowych
GINGERS PIWO IMBIROWE Z-260752

Tezy i wnioski
Zasada swobodnego dostępu wszystkich przedsiębiorców do oznaczeń służących przekazywaniu informacji o towarach i jego cechach lub właściwościach nie zezwala na ich monopolizację przez jednego tylko uczestnika rynku.

Tekst wyroku
VI SA/Wa 1655/08.

Opublikowany
—

Zagadnienia
Zła wiara.
Firma.
Człon znaku.

Wyrok dotyczył znaków towarowych
coroband R-168090 i corofix R-168089.

Tezy i wnioski
Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze ma miejsce wówczas, gdy następuje pomimo wiedzy lub niewiedzy, będącej następstwem braku staranności, o istnieniu cudzego prawa lub interesu godnego ochrony, które mogą być przez to zagrożone, i z zamiarem szkodzenia tym interesom. O postawieniu zarzutu zgłoszenia w złej wierze znaku towarowego takiego jak używany wcześniej przez konkurenta decyduje ocena nieuczciwego zamiaru wobec osoby, która wcześniej samodzielnie zapewniła temu znakowi pewną pozycję na rynku ponadlokalnym.

Tekst wyroku
VI SA/Wa 1913/08.

Opublikowany
—

Zagadnienia
Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 1708/07.

Wyrok dotyczył znaków towarowych
OPTOMETRYSTA

Tezy i wnioski
Do praw istniejących w dniu wejścia w życie p.w.p. stosuje się przepisy dotychczasowe nie można wyprowadzić wniosku, iż do unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy, które powstało przed wejściem w życie p.w.p. stosuje się przepisy u.z.t. w zakresie dotyczącym całej instytucji unieważnienia ochronnego, w tym w zakresie określenia terminu do wystąpienia o unieważnienie tego prawa, w sytuacji gdy termin określony w art. 31 u.z.t. nie upłynął pod rządami tej ustawy.

Zawarte w art. 315 ust. 1 zd. 2 p.w.p. wskazanie należy rozumieć w ten sposób, że przepisy u.z.t. stosuje się do oceny skutków zdarzeń prawnych mających miejsce w czasie ich obowiązywania, a w przedmiotowej sprawie takie zdarzenie w postaci upływu 5 lat do złożenia wniosku nie wystąpiło w czasie obowiązywania u.z.t.

Tekst wyroku
II GSK 642/08.

Opublikowany
—

Zagadnienia:
Rozmycie (dillution).
Narażenie na szwank (tarnishment).
Pasożytnictwo.

Wnioski:
1) Artykuł 4 ust. 4 lit. a) pierwszej dyrektywy Rady z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych należy interpretować w ten sposób, że istnienie między wcześniejszym renomowanym znakiem towarowym a późniejszym znakiem towarowym związku w rozumieniu wyroku z dnia 23 października 2003 r. w sprawie C‑408/01 Adidas-Salomon i Adidas Benelux winno być oceniane całościowo, przy uwzględnieniu wszystkich czynników mających znaczenie w okolicznościach danej sprawy.

2) Okoliczność, że późniejszy znak towarowy przywołuje przeciętnemu, właściwie poinformowanemu, dostatecznie uważnemu i rozsądnemu konsumentowi na myśl wcześniejszy znak towarowy, jest jednoznaczna z istnieniem między kolidującymi ze sobą znakami związku w rozumieniu wyżej wymienionego wyroku w sprawie Adidas-Salomon i Adidas Benelux.

3) Okoliczność, że:
- wcześniejszy znak towarowy dla pewnych określonych kategorii towarów i usług cieszy się dużą renomą i

- te towary i usługi nie są podobne lub nie są w znacznym stopniu podobne do towarów i usług, dla których został zarejestrowany późniejszy znak towarowy, i

- wcześniejszy znak towarowy jest niepowtarzalny w odniesieniu do jakichkolwiek towarów lub usług,

nie zakłada bezwzględnie istnienia między kolidującymi ze sobą znakami towarowymi związku w rozumieniu wyżej wymienionego wyroku w sprawie Adidas-Salomon i Adidas Benelux.

4) Artykuł 4 ust. 4 lit. a) dyrektywy 89/104 należy interpretować w ten sposób, że istnienie używania późniejszego znaku towarowego powodującego lub mogącego powodować czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego bądź też działającego lub mogącego działać na ich szkodę winno być oceniane całościowo, przy uwzględnieniu wszystkich czynników mających znaczenie w okolicznościach danej sprawy.

5) Okoliczność, że:
- wcześniejszy znak towarowy dla pewnych określonych kategorii towarów i usług cieszy się dużą renomą i

- te towary i usługi nie są podobne lub nie są w znacznym stopniu podobne do towarów i usług, dla których został zarejestrowany późniejszy znak towarowy, i

- wcześniejszy znak towarowy jest niepowtarzalny w odniesieniu do jakichkolwiek towarów lub usług, i

- późniejszy znak towarowy przywołuje przeciętnemu, właściwie poinformowanemu, dostatecznie uważnemu i rozsądnemu konsumentowi na myśl wcześniejszy znak towarowy, nie wystarczy, aby dowieść, że używanie późniejszego znaku towarowego powoduje lub może powodować czerpanie nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego bądź też działa lub może działać na ich szkodę w rozumieniu art. 4 ust. 4 lit. a) dyrektywy 89/104.

6) Artykuł 4 ust. 4 lit. a) dyrektywy 89/104 należy interpretować w ten sposób, że:
- używanie późniejszego znaku towarowego może działać na szkodę charakteru odróżniającego wcześniejszego renomowanego znaku towarowego, nawet jeśli ten ostatni nie jest niepowtarzalny;

- pierwsze użycie późniejszego znaku towarowego może wystarczyć, aby spowodować szkodę dla charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego;

- przedstawienie dowodu na okoliczność, że używanie późniejszego znaku towarowego działa lub może działać na szkodę charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego, wymaga wykazania zmiany rynkowego zachowania przeciętnego konsumenta towarów lub usług, dla których wcześniejszy znak towarowy jest zarejestrowany, będącej konsekwencją używania późniejszego znaku towarowego lub dużego prawdopodobieństwa, że taka zmiana nastąpi w przyszłości.

Tekst wyroku:
C‑252/07, Intel v. CPM.

Opublikowany:
—

Zagadnienia
Relevant public.
Foreign words.

Wyrok dotyczył znaków towarowych
NEW LOOK.

Tezy i wnioski
Secondly, it must be pointed out that the word sign applied for is a banal expression which is part of everyday English and does not present any linguistic difficulty. That expression will thus be understood to mean ‘new appearance’ by a public who are native English speakers, but also by people with a basic knowledge of English as such a level of knowledge is sufficient, in the present case, to understand the sign applied for. It is apparent from the case-law that a word sign consisting of English words the combination of which is grammatically correct may have meaning not only for an English-speaking public but also for a public which has sufficient knowledge of the English language (Case T-320/03 Citicorp v OHIM (LIVE RICHLY) [2005] ECR II-3411, paragraph 76, and the judgment of 12 March 2008 in Case T-128/07 Suez v OHIM (Delivering the essentials of life), not published in the ECR, paragraph 22).

Tekst wyroku
T-435/07, New Look Ltd. v. OHIM.

Opublikowany
—