Archive for the ‘Znaki towarowe’ Category
V CSK 71/09
Zagadnienia
Renoma.
Czy art. 18 u.z.n.k., w tym także, dochodzono na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 3 tej ustawy żądania złożenia oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie mają majątkowy lub niemajątkowego charakter.
Wyrok dotyczył znaków towarowych
100 panoram.
Tezy i wnioski
Renoma znaku oznacza bowiem jego siłę atrakcyjną, wartość reklamową oraz zdolność do stymulowania zbytu oznaczonego nim towaru. Jest to zatem kryterium odwołujące się raczej do szczególnej jakości znaku niż do stopnia jego znajomości. Taki pogląd wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2007 r. (sygn. akt III CSK 428/06, nie publ.). W innym wyroku z dnia z dnia 12 października 2005 r. (sygn. akt III CK 160/05, OSNC 2006/7-8/132) Sąd Najwyższy przyjął, że renomowany znak towarowy jest nośnikiem zespołu informacji i wyobrażeń o wysokiej jakości i dużym prestiżu.
Tekst wyroku
V CSK 71/09.
Opublikowany
—
C-301/07
Zagadnienia:
Renoma.
Właściwy krąg odbiorców.
Stopień znajomości znaku.
Wnioski:
21. Pojęcie “renoma” zakłada pewien stopień znajomości we właściwym kręgu odbiorców.
22. Właściwym kręgiem jest krąg odbiorców, zainteresowany wspólnotowym znakiem towarowym, czyli w zależności od sprzedawanych towaru lub usługi, bądź to ogół odbiorców, bądź węższy ich krąg, przykładowo dane środowisko zawodowe (zob. analogicznie ww. wyrok w sprawie General Motors, pkt 24 w odniesieniu do art. 5 ust. 2 dyrektywy).
23. Nie można wymagać, aby znak towarowy był znany określonemu odsetkowi tak zdefiniowanego kręgu odbiorców (ten sam wyrok, analogicznie, pkt 25).
24. Wymagany stopień znajomości należy uważać za osiągnięty, gdy wspólnotowy znak towarowy znany jest znaczącej części kręgu odbiorców zainteresowanych towarami lub usługami, których on dotyczy (ten sam wyrok, analogicznie, pkt 26).
Artykuł 9 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego należy interpretować w ten sposób, iż aby wspólnotowy znak towarowy mógł korzystać z ochrony przewidzianej w tym przepisie, musi być znany znaczącej części kręgu odbiorców zainteresowanych towarami lub usługami, których on dotyczy, na istotnej części obszaru Wspólnoty Europejskiej, oraz że w świetle okoliczności postępowania przed sądem krajowym obszar przedmiotowego państwa członkowskiego można uznać za stanowiący istotną część obszaru Wspólnoty.
Tekst wyroku:
C-301/07, PAGO International GmbH.
Opublikowany:
—
VI SA/Wa 81/09
Zagadnienia
Używanie znaku.
Wyrok dotyczył znaków towarowych
Goplana MICHAŁKI R-139668
Tezy i wnioski
Konieczność powstrzymywania się przez skarżącą w używaniu znaku przez czas trwania postępowania o jego unieważnienie nie wynika z przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej. Wręcz przeciwnie, zgodnie z art. 153 ust. 1 p.w.p., dopóki prawo ochronne do znaku towarowego skarżącej przysługiwało, dopóty miała ona wyłączne prawo używania tego znaku. Stąd nieużywanie znaku z tej przyczyny, że toczyło się postępowanie w sprawie jego unieważnienia, stanowiło wyłączną decyzję spółki, której nie można nadać znaczenia zachowania podyktowanego ważnymi powodami.
Tekst wyroku
VI SA/Wa 81/09.
Opublikowany
—
IV CSK 61/09
Zagadnienia
Kombinacja kolorów jako znak towarowy.
Tezy i wnioski
W sprawie przedmiotem ochrony była określona kombinacja kolorystyczna, używana przez powoda. Jest zatem jasne, że ochrona, której żąda powód nie obejmuje każdej kombinacji kolorystycznej zawierającej kolory zawarte w używanym przez niego oznaczeniu, a tylko takie zestawienie barw, które może wprowadzić w błąd co do oznaczenia przedsiębiorstwa, towaru lub usługi albo narusza prawo wyłącznego używania znaku towarowego.
Tekst wyroku
IV CSK 61/09.
Opublikowany
—
II GSK 899/08
Zagadnienia
Produkt spożywczy a produkt leczniczy.
Suplement diety.
Tezy i wnioski
Oczywistym jest, że w razie poważnych wątpliwości co do charakteru tego produktu czy aby nie jest on środkiem leczniczym, jedyny dowód rozstrzygający wszelkie wątpliwości powinna stanowić opinia biegłego odpowiedniego instytutu naukowego.
Tekst wyroku
II GSK 899/08.
Opublikowany
—