Archive for the ‘Utwór’ Category
I PKN 196/98
Zagadnienia
Prawa autorskie.
Utwór.
Charakter twórczy.
Utwór pracowniczy.
Tezy i wnioski
Jeżeli wykonywanie obowiązków ze stosunku pracy ma polegać na działalności twórczej pracownika, od woli stron zależy do kogo należeć będą autorskie prawa majątkowe. Nieokreślenie w umowie o pracę własności tych praw powoduje, że w granicach wynikających z umowy o pracę i zgodnego zamiaru stron, autorskie prawa majątkowe do tych utworów nabywa pracodawca z chwilą ich przyjęcia (art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. Nr 24, poz. 83 ze zm.).
Tekst wyroku
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 1998 r., sygnatura akt I PKN 196/98.
Opublikowany
Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rok 1999, Nr 14, poz. 454.
I ACr 453/95
Zagadnienia
Utwór.
Charakter twórczy.
Tezy i wnioski
Na gruncie prawa autorskiego nalezy przeciwstawic sobie dzialania o charakterze twórczym i dzialania techniczne. Rezultat tych ostatnich jest sprawdzalny i powtarzalny, a jego osiagniecie wymaga jedynie okreslonej wiedzy i sprawnosci. Mozliwe jest przy tym przewidzenie okreslonego wyniku. Cecha twórczosci, a wiec i samego utworu, jest indywidualne ujecie oraz niepowtarzalnosc otrzymanego rezultatu, innymi slowy, obiektywna nowosc, oryginalnosc, autonomiczna kreacja, projekcja osobowosci twórcy znajdujaca odzwierciedlenie w dziele, których efektem jest nieprzewidywalnosc, co do ostatecznego efektu pracy twórczej (przynajmniej niektórych elementów).
Tekst wyroku
Wyrok Sadu Apelacyjnego w Warszawie z 5 lipca 1995 r., sygnatura akt I ACr 453/95.
Opublikowany
—
II. 1K. 1092/32
Zagadnienia
Prawo autorskie.
Utwór
Tezy i wnioski
Kolekcja afiszów lub ogłoszeń, kalendarze, katalogi, rozkłady kolejowe, książki kucharskie, wzory, formularze – mogą być przedmiotem prawa autorskiego, jeżeli forma ich opracowania, układ lub wyjaśnienia mają charakter samodzielny i indywidualny.
Tekst wyroku
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 1932 r., sygnatura akt II. 1K. 1092/32.
Opublikowany
Zb. Orz. 1933/I poz. 7.