Orzecznictwo w zakresie prawa IP i prawa IT

Zagadnienia
Prawo prasowe.
Dobra osobiste.
Firma.

Tezy i wnioski
Naruszenie dobra osobistego powoda (jego renomy handlowej) nastąpiło w wyniku niedopuszczalnych “opinii” i “sugestii” pozwanego

Tekst wyroku
I CSK 217/09.

Opublikowany
—

Zagadnienia
Reklama notariuszy.
Strona internetowa.

Tezy i wnioski
Reklama kancelarii notarialnej w formie strony internetowej jest dozwolona. Rada izby notarialnej nie ma ustawowych kompetencji do określania rodzajów deliktów dyscyplinarnych notariuszy.

Tekst wyroku
III ZS 4/09.

Opublikowany
—

Zagadnienia
Zła wiara.
Człon znaku.
Firma.

Wyrok dotyczył znaków towarowych
corotape nr R-168086.

Tezy i wnioski
Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze ma miejsce wówczas, gdy następuje pomimo wiedzy lub niewiedzy, będącej następstwem braku staranności, o istnieniu cudzego prawa lub interesu godnego ochrony, które mogą być przez to zagrożone, i z zamiarem szkodzenia tym interesom. Dla oceny złej wiary zgłaszającego istotne znaczenie ma właśnie zamiar naganny z punktu widzenia zasad uczciwości. Jest tak wówczas, gdy zgłoszenie znaku jest dokonywane w celu wyeliminowania konkurenta z zamiarem przechwycenia jego klienteli. Działa w złej wierze ten, kto wie lub przy dołożeniu należytej staranności powinien wiedzieć o rzeczywistym używaniu znaku przez innego przedsiębiorcę z sukcesem i – uprzedzając jego wniosek o rejestrację znaku – sam dokonuje zgłoszenia tego znaku. Działa w złej wierze ten, kto zgłasza znak należący do zagranicznego przedsiębiorcy w tym tylko celu, aby przeszkodzić mu w uzyskaniu ochrony w Polsce lub w celu uzyskania korzyści z rozporządzenia nabytym prawem.

Tekst wyroku
VI SA/Wa 1917/08.

Opublikowany
—

Zagadnienia
Zła wiara.
Firma.
Człon znaku.

Wyrok dotyczył znaków towarowych
coroband R-168090 i corofix R-168089.

Tezy i wnioski
Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze ma miejsce wówczas, gdy następuje pomimo wiedzy lub niewiedzy, będącej następstwem braku staranności, o istnieniu cudzego prawa lub interesu godnego ochrony, które mogą być przez to zagrożone, i z zamiarem szkodzenia tym interesom. O postawieniu zarzutu zgłoszenia w złej wierze znaku towarowego takiego jak używany wcześniej przez konkurenta decyduje ocena nieuczciwego zamiaru wobec osoby, która wcześniej samodzielnie zapewniła temu znakowi pewną pozycję na rynku ponadlokalnym.

Tekst wyroku
VI SA/Wa 1913/08.

Opublikowany
—

Zagadnienia
Renoma.
Podobieństwo towarów.

Tezy i wnioski
1. Sfera praw wyłącznych uprawnionego do renomowanego znaku towarowego wykracza poza granice specjalizacji tzn., że dla ochrony praw podmiotowych wynikających z rejestracji znaku towarowego uznanego za renomowany nie jest konieczne dodatkowe wykazanie podobieństwa towarów, jak ma to miejsce w przypadku znaków zwykłych, lecz wystarczy podobieństwo oznaczeń (znaku zgłoszonego i znaku renomowanego).

2. W świetle art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. dla stwierdzenia istnienia przeszkody uzasadniającej odmowę udzielenia prawa wyłącznego na oznaczenie identyczne lub podobne do wcześniejszego znaku renomowanego wystarczające jest przypuszczenie, że zgłaszający mógłby wykorzystać nakłady i wysiłki finansowe, które zostały wcześniej poczynione przez uprawniony podmiot na zbudowanie atrakcyjnego wizerunku znaku towarowego i przyciągnięcie klienteli.

Wyrok dotyczył znaku:
ORLEN.

Tekst wyroku:
II GSK 359/07.

Opublikowany:
—