Orzecznictwo w zakresie prawa IP i prawa IT

Zagadnienia:
Oznaczenie składające się wyłącznie z kształtu towaru.
Klocek Lego.

Wyrok dotyczył znaków towarowych:

Tezy i wnioski:
73. W tym względzie należy zauważyć, że z orzecznictwa wynika, iż przedmiotem badania zgłoszenia znaku towarowego winien być jedynie kształt w postaci przedstawionej w pkt 2 powyżej [zob. podobnie wyroki Sądu: z dnia 30 listopada 2005 w sprawie T-12/04 Almdudler-Limonade przeciwko OHIM (kształt butelki lemoniady), niepublikowany w Zbiorze, pkt 42-45, z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie T-398/04 Henkel przeciwko OHIM (czerwono-biała prostokątna tabletka z owalnym niebieskim środkiem), niepublikowany w Zbiorze, pkt 25 i z dnia 31 maja 2006 r. w sprawie T-15/05 De Waele przeciwko OHIM (kształt kiełbasy), Zb.Orz. s. II‑1511, pkt 36]. Skoro bowiem zadaniem graficznego wyobrażenia jest zdefiniowanie znaku, powinno być ono kompletne samo w sobie, aby w sposób jasny i precyzyjny ustalić dokładny przedmiot ochrony udzielanej przez zarejestrowany znak towarowy jego właścicielowi. (zob. podobnie i analogicznie wyrok Trybunału z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie C-273/00 Sieckmann, Rec. s. I‑11737, pkt 48 i 50-52). W niniejszym przypadku, skoro z jednej strony skarżąca udostępniła opis spornego kształtu przy dokonywaniu zgłoszenia znaku towarowego jedynie za pośrednictwem graficznego wyobrażenia przedstawionego w pkt 2 powyżej, a z drugiej strony jakiekolwiek późniejsze opisy nie mogą zostać uwzględnione (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie “kształt butelki lemoniady”, pkt 42), to właśnie na podstawie tylko tego wyobrażenia należy ustalać zasadnicze właściwości.

Tekst wyroku:
T-270/06, Lego Juris.

Opublikowany:
—

Zagadnienia:
Renoma.
Zła wiara.
Zasady uczciwości kupieckiej.
Interes prawny.

Wyrok dotyczył znaków towarowych:

Tezy i wnioski:

Tekst wyroku:
II GSK 385/08.

Opublikowany:
—

Zagadnienia:
Ochrona prawna baz danych.
Prawo sui generis.
Pojęcie “pobieranie danych”.

Wnioski:
Przejęcie elementów chronionej bazy danych do innej bazy w następstwie przeglądania tej pierwszej na ekranie oraz indywidualnej oceny elementów w niej zawartych może stanowić “pobieranie danych” w rozumieniu art. 7 dyrektywy 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych, o ile działanie to stanowi przeniesienie istotnej pod względem jakościowym lub ilościowym części zawartości chronionej bazy danych lub przenoszenie części nieistotnych, które w skutek jego powtarzalnego i systematycznego charakteru mogło doprowadzić do przeniesienia istotnej części tej zawartości; ocena, czy ma to miejsce, należy do sądu krajowego.

Tekst wyroku:
C‑304/07, Directmedia Publishing GmbH.

Opublikowany:
—

Zagadnienia:
Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd (likelihood of confusion).
Wcześniejszy krajowy znak towarowy.

Znaki towarowe:
SEAT - hiszpański graficzny znak towarowy nr 2189822, MAGIC SEAT.

Wnioski:
57. Z powyższego wynika, że istnieje prawdopodobieństwo, iż właściwy krąg odbiorców może uznać, że dane towary pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. A zatem Izba Odwoławcza nie popełniła błędu w ocenie, uznając, że w oczach właściwego kręgu odbiorcach istniało prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd lub skojarzenia.

Tekst wyroku:
T‑363/06, Honda Motor Europe v. OHIM.

Opublikowany:
—

Zachowanie nie będące „wprowadzeniem do obrotu” w rozumieniu art. 305 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 sierpnia 2007r., a polegające na udziale w dalszym obrocie towarami oznaczonymi podrobionymi znakami towarowymi, nie stanowi występku określonego w art. 291 k.k. ani w art. 292 k.k., wobec niewypełnienia znamienia „rzecz uzyskana za pomocą czynu zabronionego.

Treść wyroku:
I KZP 8/08.

Opublikowany:
—