Orzecznictwo w zakresie prawa IP i prawa IT

Zagadnienia
Podobieństwo znaków.
Znak towarowy przestrzenny (3D).
Trade dress.

Wyrok dotyczył znaków towarowych
—

Tezy i wnioski
Identyczność dwóch towarów, z których jednego dotyczy wspólnotowy znak towarowy, prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej, w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt b) rozporządzenia Rady (WE) 40/96, nie istnieje, jeżeli inne cechy towarów, w tym zwałaszcza umieszczone na nich elementy słowne lub graficzne, pozwalają na ich wyraźne odróźnienie.

Tekst wyroku
I CSK 96/08.

Opublikowany
—

Zagadnienia:
Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd (likelihood of confusion).
Wcześniejszy krajowy znak towarowy.

Znaki towarowe:
SEAT – hiszpański graficzny znak towarowy nr 2189822, MAGIC SEAT.

Wnioski:
57. Z powyższego wynika, że istnieje prawdopodobieństwo, iż właściwy krąg odbiorców może uznać, że dane towary pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. A zatem Izba Odwoławcza nie popełniła błędu w ocenie, uznając, że w oczach właściwego kręgu odbiorcach istniało prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd lub skojarzenia.

Tekst wyroku:
T‑363/06, Honda Motor Europe v. OHIM.

Opublikowany:
—

Zagadnienia:
Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

Znaki towarowe:
MEZZO, MEZZOMIX

Wnioski:
89. W rezultacie Sąd stwierdza, iż Izba Odwoławcza słusznie uznała, że konsument należący do właściwego kręgu odbiorców nie będzie oczekiwać, iż wina oznaczone zgłoszonym znakiem towarowym i napoje bezalkoholowe oznaczone wcześniejszymi znakami towarowymi będą pochodzić z tego samego przedsiębiorstwa, oraz że napoje te nie mogą zostać uznane za stanowiące elementy tej samej ogólnej gamy napojów mogących mieć wspólne pochodzenie handlowe.

Tekst wyroku:
T-175/06, Coca-Cola v. OHMI.

Opublikowany:
—

Zagadnienia:
Wyłączne prawo właściciela znaku towarowego.
Używanie oznaczenia identycznego ze znakiem towarowym lub do niego podobnego w reklamie porównawczej.
Ograniczenie skutków znaku towarowego.
Reklama porównawcza.
Wymogi dopuszczalności reklamy porównawczej.
Używanie znaku towarowego konkurenta lub oznaczenia do niego podobnego.

Znaki towarowe:

Wnioski:
1) Artykuł 5 ust. 1 i 2 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych i art. 3a ust. 1 dyrektywy Rady 84/450/EWG z dnia 10 września 1984 r. dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej, zmienionej dyrektywą 97/55/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia października 1997 r., powinny być interpretowane w ten sposób, iż uprawniony do zarejestrowanego znaku towarowego nie może zakazać używania przez osobę trzecią w reklamie porównawczej oznaczenia identycznego z jego znakiem towarowym lub do niego podobnego, jeśli reklama ta spełnia wszystkie warunki dopuszczalności wymienione we wspomnianym art. 3a ust. 1.

Jednak, w sytuacji gdy spełnione zostały przesłanki, od wystąpienia których art. 5 ust. 1 lit. b) dyrektywy 89/104 uzależnia możliwość zakazania używania oznaczenia identycznego z zarejestrowanym znakiem towarowym lub do niego podobnego, nie jest możliwe, by reklama porównawcza, w której wykorzystano to oznaczenie, mogła spełniać wymóg dopuszczalności wymieniony w art. 3a ust. 1 lit. d) dyrektywy 84/450 zmienionej dyrektywą 97/55.

2) Artykuł 5 ust. 1 lit. b) dyrektywy 89/104 należy interpretować w ten sposób, że uprawniony do zarejestrowanego znaku towarowego nie ma prawa domagać się zakazania osobie trzeciej używania w reklamie porównawczej oznaczenia podobnego do tego znaku towarowego w odniesieniu do towarów lub usług identycznych z tymi, dla których znak ten został zarejestrowany lub do nich podobnych w sytuacji, gdy używanie to nie wprowadza odbiorców w błąd, i to niezależnie od tego, czy ta reklama porównawcza spełnia wszystkie przesłanki dopuszczalności wymienione w art. 3a dyrektywy 84/450 zmienionej dyrektywą 97/55.

Tekst wyroku:
C‑533/06, O2 Holdings & O2.

Opublikowany:
—

Zagadnienia:
Relative ground for refusal.
Genuine use of the mark.

Znaki towarowe:

Wnioski:
41. To examine whether an earlier trade mark has been put to genuine use in a particular case, an overall assessment must be carried out, taking account of all the relevant factors in the case. That assessment entails a degree of interdependence between the factors taken into account. Thus, the fact that commercial volume achieved under the mark was not high may be offset by the fact that use of the mark was extensive or very regular, and vice versa. In addition, the turnover and the volume of sales of the product under the earlier trade mark cannot be assessed in absolute terms but must be looked at in relation to other relevant factors, such as the volume of business, production or marketing capacity or the degree of diversification of the undertaking using the trade mark and the characteristics of the products or services on the relevant market. As a result, the Court of Justice has stated that use of the earlier mark need not always be quantitatively significant in order to be deemed genuine. Even minimal use can therefore be sufficient to be deemed genuine, provided that it is viewed as warranted in the economic sector concerned to maintain or create a share in the market for the goods or services protected by the mark (order in Case C-259/02 La Mer Technology [2004] ECR I-1159, paragraph 21; LA MER, cited in paragraph 32 above, paragraph 57; see, by way of analogy, Ansul, cited in paragraph 21 above, paragraph 39).

Tekst wyroku:
T-131/06, Rykiel création and diffusion de modèles v. OHMI.

Opublikowany:
—