Orzecznictwo w zakresie prawa IP i prawa IT

Zagadnienia:
Usługodawca działający za pośrednictwem Internetu.
Poczta elektroniczna.
Numer telefonu.

Wnioski:
Artykuł 5 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywa o handlu elektronicznym) należy interpretować w ten sposób, iż usługodawca jest obowiązany podać usługobiorcom, zanim zostanie z nimi zawarta jakakolwiek umowa, oprócz adresu poczty elektronicznej, inne dane umożliwiające nawiązanie szybkiego kontaktu oraz bezpośrednie i skuteczne porozumiewanie się. Dane te nie muszą koniecznie zawierać numeru telefonu. Mogą mieć postać formularza on-line, za którego pośrednictwem usługobiorcy mogą zwracać się przez Internet do usługodawcy i na który odpowiada on za pośrednictwem poczty elektronicznej, z wyjątkiem przypadków, w których usługobiorca, po nawiązaniu kontaktu z usługodawcą drogą elektroniczną, będąc pozbawionym dostępu do sieci, poprosi usługodawcę o udostępnienie nieelektronicznego sposobu porozumiewania się.

Tekst wyroku:
C-298/07, .

Opublikowany:
—

Zagadnienia:
Ochrona prawna baz danych.
Prawo sui generis.
Pojęcie “pobieranie danych”.

Wnioski:
Przejęcie elementów chronionej bazy danych do innej bazy w następstwie przeglądania tej pierwszej na ekranie oraz indywidualnej oceny elementów w niej zawartych może stanowić “pobieranie danych” w rozumieniu art. 7 dyrektywy 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych, o ile działanie to stanowi przeniesienie istotnej pod względem jakościowym lub ilościowym części zawartości chronionej bazy danych lub przenoszenie części nieistotnych, które w skutek jego powtarzalnego i systematycznego charakteru mogło doprowadzić do przeniesienia istotnej części tej zawartości; ocena, czy ma to miejsce, należy do sądu krajowego.

Tekst wyroku:
C‑304/07, Directmedia Publishing GmbH.

Opublikowany:
—

Zagadnienia
Podobieństwo znaków.
Znak towarowy przestrzenny (3D).
Trade dress.

Wyrok dotyczył znaków towarowych
—

Tezy i wnioski
Identyczność dwóch towarów, z których jednego dotyczy wspólnotowy znak towarowy, prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej, w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt b) rozporządzenia Rady (WE) 40/96, nie istnieje, jeżeli inne cechy towarów, w tym zwałaszcza umieszczone na nich elementy słowne lub graficzne, pozwalają na ich wyraźne odróźnienie.

Tekst wyroku
I CSK 96/08.

Opublikowany
—

Zagadnienia:
Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd (likelihood of confusion).
Wcześniejszy krajowy znak towarowy.

Znaki towarowe:
SEAT – hiszpański graficzny znak towarowy nr 2189822, MAGIC SEAT.

Wnioski:
57. Z powyższego wynika, że istnieje prawdopodobieństwo, iż właściwy krąg odbiorców może uznać, że dane towary pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. A zatem Izba Odwoławcza nie popełniła błędu w ocenie, uznając, że w oczach właściwego kręgu odbiorcach istniało prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd lub skojarzenia.

Tekst wyroku:
T‑363/06, Honda Motor Europe v. OHIM.

Opublikowany:
—

Zagadnienia:
Brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.

Znaki towarowe:
MEZZO, MEZZOMIX

Wnioski:
89. W rezultacie Sąd stwierdza, iż Izba Odwoławcza słusznie uznała, że konsument należący do właściwego kręgu odbiorców nie będzie oczekiwać, iż wina oznaczone zgłoszonym znakiem towarowym i napoje bezalkoholowe oznaczone wcześniejszymi znakami towarowymi będą pochodzić z tego samego przedsiębiorstwa, oraz że napoje te nie mogą zostać uznane za stanowiące elementy tej samej ogólnej gamy napojów mogących mieć wspólne pochodzenie handlowe.

Tekst wyroku:
T-175/06, Coca-Cola v. OHMI.

Opublikowany:
—