Orzecznictwo w zakresie prawa IP i prawa IT

Zagadnienia
Podobieństwo znaków.
Człon znaku.

Wyrok dotyczył znaków towarowych
AUTOHELIOS IR-692787.

Tezy i wnioski
Kryteria podobieństwa oznaczeń nie zostały ustalone przez ustawodawcę, ale wypracowane przez orzecznictwo i piśmiennictwo, które ze swej istoty nie ma charakteru bezwzględnie wiążącego.

Tekst wyroku
II GSK 132/06.

Opublikowany
—

Niezgodność znaku towarowego z prawem jest zazwyczaj zawarta w nim samym, a ściślej w relacji między nim a normą prawną. Znak niezgodny z prawem, to przede wszystkim taki znak, którego treść (postać) narusza określoną normę prawną. Natomiast niezgodność znaku z zasadami współżycia społecznego obejmuje już nie tylko samą postać znaku, ale także – a może nawet przede wszystkim – skutki, jakie ten znak wywołuje w szeroko rozumianym obrocie prawnym.

Sprawa dotyczyła znaku:
SPLENDOR.

Tekst wyroku:
II GSK 113/06.

Opublikowany:
—

I. Zważywszy, iż język polski zawiera niewiele słów, których można by użyć wymiennie dla określenia zawartości obiektywnego, pozbawionego komentarza, programu informacyjnego (np. fakty, zdarzenia, wydarzenia, informacje), a słowo „fakty” jest jednym z takich słów, które trudno zastąpić innym, toteż słowo „fakty” nie może być zmonopolizowane przez jeden podmiot działający na rynku medialnym. Z tych względów występujące w obu przeciwstawionych znakach towarowych słowo „fakty”, przeznaczonych do oznaczania towarów o charakterze informacyjnym, nie ma konkretnej zdolności odróżniającej. Toteż ten wspólny element należy pominąć przy dokonywaniu oceny podobieństwa porównywanych znaków pod kątem wprowadzenia w błąd odbiorców w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego.
II. Dodanie w centralnym miejscu znaku towarowego do wyrazu „fakty” oznaczenia producenta programu telewizyjnego wyklucza niebezpieczeństwo pomyłki co do pochodzenia towarów opatrzonych tym znakiem, w świetle art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.).
III. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (np. wyrok z dnia 16 lipca 1998r. w sprawie nr C-210/96 z wniosku Gut Springenheide GmbH i Rudolf Tusky, opublikowany w języku polskim w pracy „Własność Przemysłowa – orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich i Sądu Pierwszej Instancji” pod red. R.Skubisza, Zakamycze 2004 str. 489), konsument brany pod uwagę przy ocenie niebezpieczeństwa pomyłki, to odbiorca uważny, dobrze poinformowany i racjonalny. Jeżeli taki staranny konsument może z powodu podobieństwa znaków pomylić się przy wyborze towaru, to znaczy, że znak nie nadaje się do odróżniania towarów.

Wyrok dotyczył znaku:
tvn FAKTY

Tekst wyroku:
VI SA/Wa 1095/05.

Opublikowany:
—

Są podobne do siebie w stopniu mogącym wprowadzić w błąd odbiorcę co do pochodzenia towarów w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, w świetle przepisów art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.), przeciwstawione znaki graficzne do oznaczania odzieży, w tym spodni, jeżeli w obu znakach zastosowano szwy horyzontalnie przecinające kieszeń skierowane w dół, kształtem swym przypominające skrzydła mewy (orła), gdy jednocześnie ten element jest dla obu znaków dominujący.

Wyrok dotyczył znaku:
Znak towarowy graficzny, R-131312.

Tekst wyroku:
VI SA/Wa 805/05.

Opublikowany:
—

Dla uznania znaku towarowego za powszechnie znanego, w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.), a więc używanego w obrocie gospodarczym w większym rozmiarze, wystarczająca jest znajomość tego znaku przez odpowiednio znaczący krąg potencjalnych dystrybutorów towarów oznaczanych takim znakiem, czy też ich odbiorców, nie zaś znajomość tego znaku przez co najmniej 50% populacji społeczeństwa.

Wyrok dotyczył znaku:
EKOLAND.

Tekst wyroku:
II SA 309/02.

Opublikowany:
—