Orzecznictwo w zakresie prawa IP i prawa IT

Tezy:
1. Jeżeli w przeciwstawionych znakach towarowych słowno – graficzno – przestrzennych elementem dominującym jest element przestrzenny, wspólny ze względu na jednakowy lub bardzo podobny kształt, proporcje wymiarów, rodzaj i fakturę opakowania, jego całościową kolorystykę, a w szczególności elementy plastyczne, tworzące taki sam trójwymiarowy efekt wizualny, to uzasadnione jest twierdzenie, że może zachodzić ryzyko konfuzji w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t.
2. Zarejestrowanie znaku towarowego, którego opis w znacznej mierze pokrywa się z opisem zarejestrowanego wcześniej na rzecz innego przedsiębiorstwa wzoru przemysłowego, bez zgody uprawnionego, stanowi naruszenie jego praw z rejestracji wzoru przemysłowego. Rejestracja takiego znaku towarowego jest niedopuszczalna na podstawie art. 8 pkt 2 u.z.t.

Wyrok dotyczył znaku:
DVORAK, IR-639197

Tekst wyroku:
II GSK 206/06.

Opublikowany:
—

I. Pojęcia naruszenia zasad współżycia społecznego i złej wiary nie są tożsame. Wśród określonych w art. 8 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) przesłanek niedopuszczalności rejestracji znaku nie ma zgłoszenia znaku do rejestracji w złej wierze. Zasady współżycia społecznego są obiektywnym miernikiem oceny i w art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych zostały odniesione do samego znaku towarowego, a nie do zachowania podmiotu, zgłaszającego ten znak do zarejestrowania. Niemniej jednak w orzecznictwie sądowym i w doktrynie przyjęto, że przy badaniu naruszenia zasad współżycia społecznego należy brać również pod uwagę elementy podmiotowe. W złej wierze działa ten, kto wie lub ze względu na okoliczności powinien wiedzieć, że prawo mu nie służy. Dla przyjęcia złej wiary wymagane jest aby do zgłoszenia doszło z innych powodów aniżeli chęć posiadania wyłączności używania znaku dla własnych towarów. Z tych względów nie tylko znak, ale i naganne zachowania zgłaszającego może przesądzać o zaistnieniu przesłanki z art. 8 pkt 1 tej ustawy dla niedopuszczalności rejestracji znaku towarowego.
II. Nie narusza przepisów art. 8 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych rejestracja znaku towarowego na rzecz przedsiębiorcy, który był autorem znaku towarowego, używał znaku przed zgłoszeniem go do rejestracji w Urzędzie Patentowym RP, zaś zgłoszenie miało na celu wyłącznie odróżnianie produkowanych przez niego towarów od towarów innych producentów.

Wyrok dotyczył znaku:
Graficzny znak towarowy, R-137606.

Tekst wyroku:
VI SA/Wa 1842/06.

Opublikowany:
—

Tezy i wnioski:
1. Podobieństwo znaków ocenia się według cech wspólnych, a nie według występujących w nich różnic. Zatem różnice nie wykluczają podobieństwa znaków. Gdy różnice są dominujące – ryzyko pomyłki jest mało prawdopodobne, a zatem podobieństwo w rozumieniu ustawy nie zachodzi. Gdy dominują cechy wspólne, to choć różnice istnieją kupujący może być wprowadzony w błąd. Sprawdzenie podobieństwa powinno więc prowadzić do obiektywnego bilansu podobieństw i różnic, a ich sumę należy odnieść do przeciętnej uwagi rozsądnego kupującego.
2. Ryzyko konfuzji ocenia się z punktu widzenia odbiorcy towaru średnio rozważnego, dokładającego przy kupnie elementarnej ostrożności, który nie ma w tym samym czasie dwóch znaków przed oczyma.

Wyrok dotyczył znaku:
“KORAL Kaszubskie filety śledziowe”.

Tekst wyroku:
II GSK 172/06.

Opublikowany:
—

I. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. „podobieństwo” znaków towarowych jest zarówno kategorią faktyczną, jak i prawną. Taki specyficzny stan prawny jest przesłanką uzasadniającą łączne odniesienie się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego, które wiążą się z tym zagadnieniem.
II. Nie można uznać, że w postępowaniu spornym nie istnieje po stronie Urzędu Patentowego obowiązek wyjaśnienia sprawy i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Zwolniony jest z obowiązku rozważania jakie dowody niezbędne są do rozpatrzenia sprawy i w następstwie przeprowadzania tych dowodów z urzędu. Prawidłowe działanie organu polega na rozpatrzeniu wszelkich zaoferowanych przez stronę dowodów i wyjaśnienie sprawy poprzez ocenę czy dokonane na tej podstawie ustalenia pozwalają na zgodne z żądaniem rozstrzygnięcie sprawy przy zastosowaniu odpowiednich przepisów prawa materialnego.
III. Brak racjonalnych argumentów przemawiających za tym, by uznawać, że w przypadku funkcjonowania w obrocie znaku towarowego podobnego do nazwy przedsiębiorstwa naruszenie praw osobistych i majątkowych do firmy mogło zachodzić tylko w przypadkach pełnej zbieżności całego znaku lub jego członu z nazwą przedsiębiorstwa. Zagrożenie dla dóbr osobistych lub majątkowych przedsiębiorcy może stanowić również wprowadzenie do obrotu towarów opatrzonych znakiem myląco podobnym do firmy. Samo zarejestrowanie znaku towarowego podobnego do nazwy przedsiębiorstwa nie przesądza o naruszeniu prawa do firmy. Zasadniczą przesłanką uzasadniającą stosowanie art. 8 pkt 2 u.z.t. jest w takim przypadku to, że zachodzi mylące podobieństwo znaku towarowego i nazwy przedsiębiorstwa stwarzające niebezpieczeństwo zniweczenia funkcji firmy jako narzędzia indywidualizacji przedsiębiorstwa.

Wyrok dotyczył znaku:
Znak towarowy słowno-graficzny Mertz.

Tekst wyroku:
II GSK 120/06.

Opublikowany:
—

Niezgodność znaku towarowego z prawem jest zazwyczaj zawarta w nim samym, a ściślej w relacji między nim a normą prawną. Znak niezgodny z prawem, to przede wszystkim taki znak, którego treść (postać) narusza określoną normę prawną. Natomiast niezgodność znaku z zasadami współżycia społecznego obejmuje już nie tylko samą postać znaku, ale także – a może nawet przede wszystkim – skutki, jakie ten znak wywołuje w szeroko rozumianym obrocie prawnym.

Sprawa dotyczyła znaku:
SPLENDOR.

Tekst wyroku:
II GSK 113/06.

Opublikowany:
—