Archiwum dla kategorii: Art. 296 ust. 2 pkt 3 p.w.p.

II GSK 181/06

Tuesday, November 21st, 2006

Znajomość znaku stanowi tylko jedną z okoliczności, jakie należy brać pod uwagę, wykazując jego renomę. Obok stopnia znajomości znaku należy również analizować takie czynniki, jak:

  • udział w rynku (zarówno pod względem ilości, jak i wartości zbywanych towarów), zasięg i długotrwałość reklamy produktu sygnowanego danym oznaczeniem,
  • terytorialny i czasowy zasięg używania znaku,
  • licencje udzielone na używanie znaku, jakość oznaczonych towarów,
  • wartość danego oznaczenia w ocenie niezależnych instytucji finansowych,
  • rozmiar nakładów poniesionych w związku z promocją znaku,
  • relacja cenowa do towarów substytucyjnych,
  • czy (i ewentualnie, w jakim zakresie) znak ten używany jest przez osoby trzecie.

Dopiero w świetle wszystkich powyższych okoliczności można ocenić, czy znak wcześniejszy ma renomę, której szkodę może wyrządzić używanie późniejszego znaku dla towarów niepodobnych.

Wyrok dotyczył znaku:
MAGNUM, R-135798.

Tekst wyroku:
II GSK 181/06.

Opublikowany:
—

Kategorie: Art. 296 ust. 2 pkt 3 p.w.p. | Naczelny Sąd Administracyjny | Prawo RP | Prawo własności przemysłowej | Znaki towarowe