Orzecznictwo w zakresie prawa IP i prawa IT

Datą stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 1 pwp jest ostatni dzień 5-letniego okresu, licząc od początkowej daty nie używania znaku.

Wyrok dotyczył znaku:

Tekst wyroku:
II GPS 1/08.

Opublikowany:
—

Tezy i wnioski:
Przepis art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p. jest normą ustawową określającą przesłanki (warunki), po których spełnieniu można orzec o wygaszeniu prawa ochronnego, jednakże tylko w sytuacji, gdy strona wnioskująca o wygaszenie tego prawa wykaże się interesem prawnym.

Samo powołanie się na zamiar rozpoczęcia działalności gospodarczej w Polsce pod posiadanym znakiem wspólnotowym nie uzasadnia istnienia interesu prawnego w postępowaniu o wygaszenie prawa ochronnego na znak towarowy na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p.

Wyrok dotyczył znaku:
GRACJA MAGAZYN DLA KOBIET.

Tekst wyroku:
VI SA/Wa 1315/07.

Opublikowany:
—

Tezy:
Dla uznania, że znak jest używany wystarcza bowiem ustalenie, że uprawniony z tytułu prawa ochronnego nakładał znak na towar objęty rejestracją i wprowadzał ten towar do obrotu. Kwestia prawidłowości stosowania (zgodnie z przeznaczeniem) towaru oznaczonego znakiem przez odbiorcę towaru nie ma znaczenia dla oceny spełnienia przesłanki używania znaku towarowego.

Wyrok dotyczył znaku:
BOTOX.

Tekst wyroku:
II GSK 252/07.

Dla uznania, że znak jest używany wystarcza bowiem ustalenie, że uprawniony z tytułu prawa ochronnego nakładał znak na towar objęty rejestracją i wprowadzał ten towar do obrotu. Kwestia prawidłowości stosowania (zgodnie z przeznaczeniem) towaru oznaczonego znakiem przez odbiorcę towaru nie ma znaczenia dla oceny spełnienia przesłanki używania znaku towarowego.

Wyrok dotyczył znaku:
BOTOX.

Tekst wyroku:
II GSK 252/07.

Opublikowany:
—

Zagadnienia:
Interes prawny.

Wyrok dotyczył znaków towarowych:
3 IN 1, R-90234.

Tezy i wnioski:
1. Podmiot posiadający interes faktyczny jest co prawda bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, ale nie może swego interesu poprzeć żadnym przepisem prawa powszechnie obowiązującego, mogącego stanowić podstawę żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji.
2. Źródłem interesu prawnego w przypadku znaków towarowych mogą być normy prawne gwarantujące swobodne prowadzenie działalności gospodarczej (art. 20, 22 Konstytucji RP, art. 6 i 17 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej – Dz. U. Nr 173, poz. 1807, ze zm.), jednakże tylko wówczas, gdy cudzy znak towarowy przeszkadza wnioskodawcy w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Tekst wyroku:
VI SA/Wa 1036/07.

Opublikowany:
—