Wyrok dotyczył znaków towarowych
MASS Z-303141.

Tezy i wnioski
1. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje, jeżeli odbiorcy mogliby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo.

2. Ewentualne wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść uprawnionego do znaku towarowego z wcześniejszym pierwszeństwem. Powyższa zasada jest konsekwencją przekonania, że przedsiębiorca, który dla towarów tego samego rodzaju wybiera znak towarowy podobny do znaku z wcześniejszym pierwszeństwem działa na własne ryzyko i wątpliwości powinny być rozstrzygane na jego niekorzyść

Tekst wyroku
VI SA/Wa 2447/08.

Opublikowany
—

Wyrok dotyczył znaków towarowych
corotape nr R-168086.

Tezy i wnioski
Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze ma miejsce wówczas, gdy następuje pomimo wiedzy lub niewiedzy, będącej następstwem braku staranności, o istnieniu cudzego prawa lub interesu godnego ochrony, które mogą być przez to zagrożone, i z zamiarem szkodzenia tym interesom. Dla oceny złej wiary zgłaszającego istotne znaczenie ma właśnie zamiar naganny z punktu widzenia zasad uczciwości. Jest tak wówczas, gdy zgłoszenie znaku jest dokonywane w celu wyeliminowania konkurenta z zamiarem przechwycenia jego klienteli. Działa w złej wierze ten, kto wie lub przy dołożeniu należytej staranności powinien wiedzieć o rzeczywistym używaniu znaku przez innego przedsiębiorcę z sukcesem i – uprzedzając jego wniosek o rejestrację znaku – sam dokonuje zgłoszenia tego znaku. Działa w złej wierze ten, kto zgłasza znak należący do zagranicznego przedsiębiorcy w tym tylko celu, aby przeszkodzić mu w uzyskaniu ochrony w Polsce lub w celu uzyskania korzyści z rozporządzenia nabytym prawem.

Tekst wyroku
VI SA/Wa 1917/08.

Opublikowany
—

Wyrok dotyczył znaków towarowych
coroband R-168090 i corofix R-168089.

Tezy i wnioski
Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze ma miejsce wówczas, gdy następuje pomimo wiedzy lub niewiedzy, będącej następstwem braku staranności, o istnieniu cudzego prawa lub interesu godnego ochrony, które mogą być przez to zagrożone, i z zamiarem szkodzenia tym interesom. O postawieniu zarzutu zgłoszenia w złej wierze znaku towarowego takiego jak używany wcześniej przez konkurenta decyduje ocena nieuczciwego zamiaru wobec osoby, która wcześniej samodzielnie zapewniła temu znakowi pewną pozycję na rynku ponadlokalnym.

Tekst wyroku
VI SA/Wa 1913/08.

Opublikowany
—

Wyrok dotyczył znaków towarowych
VANILA FASHION Izabella Kowalska, R-164202.

Tezy i wnioski
Według utrwalonych poglądów doktryny “w znakach krótkich (do 5 liter włącznie) wystarczy różnica jednej litery by wyłączyć podobieństwo. W znakach słownych średniej długości (do 8 liter włącznie) różne powinny być co najmniej dwie litery” (M. Kępiński, Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd co do pochodzenia towarów w prawie znaków towarowych, ZNUJ 28/1982 r., str. 17-18).

Tekst wyroku
VI SA/Wa 371/08.

Opublikowany
—

Wyrok dotyczył znaków:
BROWN DD KING, BRAUN.

Tekst wyroku:
II GSK 113/07.

Opublikowany:
—

Wyrok dotyczył znaków towarowych:
AVEA, AVEDA.

Tezy i wnioski:
Znak towarowy avea, posiadający dodatkowo grafikę, stanowiącą integralną jego część, co determinuje aspekt wizualny tego znaku, szczególnie istotny w przypadku takich towarów jak kosmetyki, nie narusza prawa do wcześniejszego znaku słownego AVEDA dla identycznych lub podobnych towarów, w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), tym bardziej w sytuacji, gdy nie wykazano, aby ten znak cieszył się w Polsce ustaloną renomą.

Tekst wyroku:
VI SA/Wa 2048/06.

Opublikowany:
—