Archive for the ‘Art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p.’ Category
VI SA/Wa 1917/08
Zagadnienia
Zła wiara.
Człon znaku.
Firma.
Wyrok dotyczył znaków towarowych
corotape nr R-168086.
Tezy i wnioski
Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze ma miejsce wówczas, gdy następuje pomimo wiedzy lub niewiedzy, będącej następstwem braku staranności, o istnieniu cudzego prawa lub interesu godnego ochrony, które mogą być przez to zagrożone, i z zamiarem szkodzenia tym interesom. Dla oceny złej wiary zgłaszającego istotne znaczenie ma właśnie zamiar naganny z punktu widzenia zasad uczciwości. Jest tak wówczas, gdy zgłoszenie znaku jest dokonywane w celu wyeliminowania konkurenta z zamiarem przechwycenia jego klienteli. Działa w złej wierze ten, kto wie lub przy dołożeniu należytej staranności powinien wiedzieć o rzeczywistym używaniu znaku przez innego przedsiębiorcę z sukcesem i – uprzedzając jego wniosek o rejestrację znaku – sam dokonuje zgłoszenia tego znaku. Działa w złej wierze ten, kto zgłasza znak należący do zagranicznego przedsiębiorcy w tym tylko celu, aby przeszkodzić mu w uzyskaniu ochrony w Polsce lub w celu uzyskania korzyści z rozporządzenia nabytym prawem.
Tekst wyroku
VI SA/Wa 1917/08.
Opublikowany
—
VI SA/Wa 1913/08
Zagadnienia
Zła wiara.
Firma.
Człon znaku.
Wyrok dotyczył znaków towarowych
coroband R-168090 i corofix R-168089.
Tezy i wnioski
Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze ma miejsce wówczas, gdy następuje pomimo wiedzy lub niewiedzy, będącej następstwem braku staranności, o istnieniu cudzego prawa lub interesu godnego ochrony, które mogą być przez to zagrożone, i z zamiarem szkodzenia tym interesom. O postawieniu zarzutu zgłoszenia w złej wierze znaku towarowego takiego jak używany wcześniej przez konkurenta decyduje ocena nieuczciwego zamiaru wobec osoby, która wcześniej samodzielnie zapewniła temu znakowi pewną pozycję na rynku ponadlokalnym.
Tekst wyroku
VI SA/Wa 1913/08.
Opublikowany
—
II GSK 56/07
Tezy:
Rozstrzygnięcie kwestii zdolności odróżniającej rodzajowych oznaczeń obcojęzycznych zależy zatem od dwóch czynników: po pierwsze, od ustalenia kręgu odbiorców towarów oznaczonych danym znakiem towarowym, a po drugie, od ustalenia, czy odbiorcy towarów są w stanie rozpoznać wyłącznie opisowy charakter znaku towarowego.
Wyrok dotyczył znaku:
JAVEL, R-145993.
Tekst wyroku:
II GSK 56/07.
Opublikowany:
—
VI SA/Wa 1779/06
Nie jest przejawem złej wiary, w rozumieniu przepisu art. 131 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), w świetle którego nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia zgłoszone w złej wierze do Urzędu Patentowego w celu uzyskania ochrony, rejestracja znaku towarowego dla oznaczania towaru w lecznictwie, gdy uprawniony z tej rejestracji pierwszy rozpoczął produkcję leku oznaczanego danym znakiem, tym bardziej, gdy lek ten nadal produkuje i oznacza go tym samym znakiem.
Wyrok dotyczył znaku:
ASPARGIN, R-154261.
Tekst wyroku:
VI SA/Wa 1779/06.
Opublikowany:
—
WSA, VI SA/Wa 1012/06
I. W świetle art. 9 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) istnienie z wcześniejszym pierwszeństwem znaku towarowego GOTTIE jest przeszkodą dla zarejestrowania na rzecz innego przedsiębiorcy znaku GOTTIE FREDERIQE GOTTIE dla oznaczania podobnych towarów.
II. Krawaty, mieszczące się w klasie 25 klasyfikacji nicejskiej, są towarami tego samego rodzaju, co ubrania (odzież).
Wyrok dotyczył znaku:
THOMAS GOTTIE, R-134510.
Tekst wyroku:
VI SA/Wa 1012/06.
Opublikowany:
—