Archiwum dla kategorii: Prawo karne

I KZP 12/08

Monday, June 30th, 2008

Nie jest dopuszczalne orzeczenie przepadku narzędzi lub innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa określonego w art. 202 § 4a k.k., jeżeli nie stanowiły one własności sprawcy.

Treść wyroku:
I KZP 12/08.

I KZP 8/08

Monday, June 30th, 2008

Zachowanie nie będące „wprowadzeniem do obrotu” w rozumieniu art. 305 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 sierpnia 2007r., a polegające na udziale w dalszym obrocie towarami oznaczonymi podrobionymi znakami towarowymi, nie stanowi występku określonego w art. 291 k.k. ani w art. 292 k.k., wobec niewypełnienia znamienia „rzecz uzyskana za pomocą czynu zabronionego.

Treść wyroku:
I KZP 8/08.

Opublikowany:

SK 43/04

Thursday, July 27th, 2006

Tezy i wnioski
Trybunał przyjął, że czynności pełnomocnika pokrzywdzonego w karnym postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez organy prokuratorskie nie wchodzą w zakres wykonywania zawodu rzecznika patentowego. Nie objęcie rzeczników patentowych możliwością podejmowania tego typu czynności, nie może być, zdaniem Trybunału, postrzegane jako ograniczenie gwarantowanej w Konstytucji wolności wykonywania zawodu. Kwestionowany przepis rozciąga stosowanie większości zasad dotyczących ustanowienia i działania obrońcy również na pełnomocnika. Oznacza to, że rola ta może być powierzona wyłącznie adwokatowi, a tylko w wyraźnie określonych sytuacjach innym osobom np. radcy prawnemu. Pomija natomiast rzeczników patentowych. Wyłączenie rzecznika patentowego z udziału w charakterze pełnomocnika w postępowaniu karnym znajduje swoje uzasadnienie także w tym, rzecznikiem może zostać osoba bez wykształcenia prawniczego.

Skarżący jako rzecznik patentowy występował w imieniu pokrzywdzonego przed prokuraturą rejonową w sprawie naruszenia praw do znaków towarowych. Prokuratura umorzyła dochodzenie, z powodu braku danych uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Prokuratura odmówiła przyjęcia zażalenia z uwagi na wniesienie go przez osobę nieuprawnioną, wyjaśniając, że skarżący nie jest osoba uprawnioną do reprezentowania pokrzywdzonego w toku postępowania karnego. Prokuratura okręgowa skierowała zaś zażalenie skarżącego do sądu rejonowego. Sąd odmówił przyjęcia zażalenia i umorzył postępowanie. W uzasadnieniu sąd wskazał, ze rzecznik patentowy nie może być pełnomocnikiem pokrzywdzonego. Zdaniem skarżącego wyłączenie rzeczników patentowych z kręgu pełnomocników w sprawach dotyczących ochrony własności przemysłowej w postępowaniu karnym, ogranicza prawo do występowania w imieniu klientów. Zwłaszcza, że rzecznicy patentowi dysponują wiedzą i przygotowaniem w tej dziedzinie na znacznie wyższym poziomie, niż inni przedstawiciele zawodów prawniczych. Wyłączenie to stanowi równocześnie naruszenie konstytucyjnego prawa do swobodnego wykonywania zawodu.

Tekst wyroku
Sentencja wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 lipcka 2006 r., sygnatura akt SK 43/04.

Opublikowany

II AKa 147/05

Thursday, July 21st, 2005

Teza:
Jeżeli sprawca działa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a przedmiotem wykonawczym przestępstwa jest nośnik programu komputerowego, to taki czyn narusza zarówno dyspozycje art. 291 §1 kk w zw. z art. 293 §1 kk oraz art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994r o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz zachodzi wówczas kumulatywny zbieg przepisów ustawy. Biorąc pod uwagę stosunek krzyżowania się zakresów karalności omawianych przepisów oraz odmienny tryb ścigania określonych w nich przestępstw, nie da się usunąć istniejącej między tymi normami kolizji za pomocą wyłączania wielości ocen stosowanych w przypadku tzw. pozornego zbiegu przepisów ustawy, poniewaŜ w omawianej sytuacji taki zbieg nie zachodzi.
Problem relacji art. 293 §1 kk w stosunku do art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994r o prawie autorskim i prawach pokrewnych należy rozstrzygać w odniesieniu do konkretnie zaistniałej sytuacji faktycznej.
( …)
Kolizję między tymi przepisami należy rozstrzygać zgodnie z zasadą lex posterior derogat legi priori - na rzecz regulacji zawartej w Kodeksie karnym.

Treść orzeczenia:
Wyrok sądu apelacyjnego w Katowicach z dnia 21 lipca 2005 r. II AKa 147/05.

Opublikowane:
Orzecznictwo Sądu Apelacyjnego w Katowicach i Sądów Okręgowych, Biuletyn nr 3/2005.