Orzecznictwo w zakresie prawa IP i prawa IT » Prawo administracyjne

II FPS 8/09

Tomasz Rychlicki — Mon, 15 Feb 2010 19:07:01 +0000

Zagadnienia
Skarga kasacyjna.

Tezy i wnioski
Przepis art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może stanowić samodzielną podstawę kasacyjną (art. 174 pkt 2 tej ustawy), jeżeli uzasadnienie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Tekst wyroku
II FPS 8/09.

Opublikowany
—

II GSK 459/07

Tomasz Rychlicki — Thu, 20 Mar 2008 11:56:49 +0000

1. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, po zakończeniu postępowania zgłoszeniowego łącznie z ewentualnym postępowaniem spornym, art. 251 pwp nie będzie miał już zastosowania, a dostęp do akt postępowania będzie normowany ogólnymi przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, od osoby korzystającej z prawa do informacji publicznej nie można żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego.
Rozciągnięcie stosowania art. 251 pwp na okres po zakończeniu postępowania przed Urzędem Patentowym oznaczałoby wyłączenie w pełni przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w stosunku do decyzji tego Urzędu i byłoby niezgodne z art. 61 Konstytucji. Trafny jest, zatem trzeci zarzut sformułowany w skardze kasacyjnej.

2. Należy zauważyć, że przyjęte w niniejszej sprawie stanowisko pozostaje spójne z dotychczasowym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącym stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej w odniesieniu do akt spraw administracyjnych. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 2036-2037/02, albo w wyroku z 11 maja 2006 r., sygn. akt OSK 812/05, akta sprawy administracyjnej, jako odnoszące się do działania podmiotów publicznych, stanowią informację publiczną.

3. Zdaniem Sądu w obecnym składzie, nie należy tego rozumieć w ten sposób, że informacją publiczną są wszystkie dokumenty znajdujące się w aktach. Charakter taki mają znajdujące się w aktach sprawy dokumenty urzędowe. Stosownie do art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.
Sąd przychyla się do poglądu wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku z 11 maja 2006 r., że dokumenty prywatne nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Tak, więc nie stanowią informacji publicznej wnioski i inne pisma stron znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego.

4. Uznanie dokumentów urzędowych zawartych w aktach administracyjnych za informację publiczną nie przesądza jeszcze automatycznie o dostępie do nich. Jak podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny w przytoczonych wyżej wyrokach, organ musi ustalić, jakie informacje podlegają ochronie. Musi, zatem wskazać, czy dane te są objęte tajemnicą ze względu na ochronę danych osobowych w nich zawartych, czy też ze względu na prawo do prywatności lub tajemnicę państwową, służbową, skarbową, czy też statystyczną (art. 22 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Do tego należy jeszcze dodać ograniczenia prawa do informacji ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy (art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Od tego, z jakiego względu odmówiono podmiotowi prawa dostępu do informacji publicznej, zależy właściwość sądu kontrolującego prawidłowość odmowy (por. art. 21 oraz art. 22 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej).

Tekst wyroku:
II GSK 459/07.

Opublikowany:
—

VI SAB/Wa 38/07

Tomasz Rychlicki — Wed, 12 Dec 2007 12:20:11 +0000

Przepis art. 253 ust. 1 p.w.p. dotyczy wyłącznie terminów załatwiania sprawy, o których mowa w art. 35 § 3 k.p.a. Nie można uznać, że z uwagi na dyspozycję przepisu art. 253 ust. 1 p.w.p. Urząd Patentowy RP nie jest związany żadnymi terminami w ramach rozpatrywania zgłoszeń o udzielenie praw wskazanych w tym przepisie, w tym praw ochronnych na znaki towarowe.

Wyrok dotyczył znaku:
SUPER NEW GLUE.

Treść wyroku:
VI SAB/Wa 38/07.

Opublikowany:
—

VI SAB/Wa 35/07

Tomasz Rychlicki — Wed, 12 Dec 2007 11:48:19 +0000

Dla oceny zasadności skargi na bezczynność organu (Urzędu Patentowego) bez znaczenia pozostają powody, dla których organ nie wydał decyzji, takie jak ilość zgłoszeń, wskazanie że sprawa. była zawiła lub że sprawa nie kwalifikuje się jeszcze, według oceny organu, do wydania rozstrzygnięcia.

Wyrok dotyczył znaku:
SEALCO Super Glue Błyskawiczny Klej, Z-275263.

Treść wyroku:
VI SAB/Wa 35/07.

Opublikowany:
—

II GSK 194/07

Tomasz Rychlicki — Tue, 13 Nov 2007 10:17:45 +0000

Zagadnienia
Liczba liter w znaku.
Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

Tezy i wnioski
Art. 174 pkt 2 p.p.s.a. dotyczy wyłącznie naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, co oznacza, iż skuteczność zarzutów naruszenia przepisów postępowania zależna jest od wymienienia przez wnoszącego skargę kasacyjną naruszonych jego zdaniem przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, a nie jedynie przepisów regulujących postępowanie przed organami administracji publicznej.

Wyrok dotyczył znaku towarowego
BISKET.

Tekst wyroku
II GSK 194/07.

Opublikowany:
—

II GSK 147/07

Tomasz Rychlicki — Tue, 09 Oct 2007 10:00:32 +0000

Tylko przesłanki określone w art. 106 § 3 p.p.s.a. decydują o dopuszczalności przeprowadzenia przez Sąd uzupełniającego dowodu z dokumentu. Wprawdzie ta czynność procesowa ma charakter fakultatywny („Sąd może”), lecz nie oznacza to zwolnienia Sądu od obowiązku uzasadnienia decyzji w przedmiocie dopuszczenia uzupełniającego dowodu z dokumentów w świetle przesłanek określonych w tym przepisie.

Tekst wyroku:
II GSK 147/07.

Opublikowany:
—

VI SA/Wa 768/06

Tomasz Rychlicki — Mon, 30 Oct 2006 11:06:58 +0000

Organ administracji publicznej może zmieniać poglądy co do treści prawidłowych rozstrzygnięć, które powinny zapaść w danego typu sprawach, ale musi taką zmianę dokładnie uzasadnić, zwłaszcza wtedy, gdy dotyczy tego samego adresata. Dlatego też zmienność poglądów prawnych wyrażonych w decyzjach organów administracji w odniesieniu do tego samego adresata, wydanych na tle takich samych stanów faktycznych, ze wskazaniem tej samej podstawy prawnej decyzji i bez bliższego uzasadnienia takiej zmiany, stanowi naruszenie art. 8 k.p.a., gdyż może spowodować uzasadnione podważenie zaufania obywateli do organów Państwa oraz wpłynąć ujemnie na świadomość i kulturę prawną obywateli.

Wyrok dotyczył znaku:
BROWN DD KING, R-146742.

Tekst wyroku:
VI SA/Wa 768/06.

Opublikowany:
—

II GSK 190/06

Tomasz Rychlicki — Wed, 25 Oct 2006 10:08:49 +0000

Tezy:
Naruszenie art. 153 p.p.s.a. przez organ administracji przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, przez nieuwzględnienie oceny prawnej przy niezmienionych okolicznościach faktycznych sprawy i niezmienionym stanie prawnym, prowadziłoby co do zasady, w razie wniesienia skargi, do uchylenia takiej decyzji przez sąd administracyjny. Także uchylenie przez wojewódzki sąd administracyjny decyzji uwzględniającej ocenę prawną wyrażoną w poprzednim wyroku sądu administracyjnego w tej sprawie, z powodu jej niepodzielenia i przyjęcia innej oceny prawnej przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym, stanowiłoby co do zasady naruszenie art. 153 p.p.s.a., dające podstawę do uzasadnionego wniesienia skargi kasacyjnej od takiego wyroku.
(…)
Istotne okoliczności faktyczne tej sprawy nie uległy zmianie – niesporne było i jest, że znak towarowy DZIECKO jest znakiem zarejestrowanym, że zarejestrowanym jest także znak towarowy TWOJE DZIECKO, że uprawnionym do każdego z tych znaków jest ten sam podmiot – skarżąca spółka E. S.A., że jest ona wydawcą czasopisma o nazwie „twoje dziecko”, że znaku towarowego DZIECKO nie używała i nie używa jako znaku samodzielnego, uważając, że jego używanie polega na wydawaniu ww. czasopisma o nazwie „twoje dziecko”.

Nie uległ zmianie także stan prawny sprawy, gdyż przepis art. 134 ust. 1 p.w.p., na który powołuje się skarżąca, obowiązywał w niezmienionej treści także w dacie wydania wyroku WSA z dnia 9 grudnia 2004 r. i przyjętej w nim oceny prawnej co do interpretacji przesłanki nieużywania – używania zarejestrowanego znaku towarowego, o której mowa w przepisach art. 169 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 pkt 1 p.w.p., w powyższych okolicznościach faktycznych sprawy. Istota oceny prawnej zawartej w tym wyroku przy powyższym stanie faktycznym sprawy polega na tym, że po pierwsze przedmiotem tej oceny nie jest zdolność odróżniająca zarejestrowanych znaków towarowych TWOJE DZIECKO i DZIECKO, lecz rzeczywiste używanie zarejestrowanego znaku towarowego DZIECKO oraz po drugie, że art. 169 ust. 4 pkt 1 p.w.p. dotyczy sytuacji, gdy używany jest znak niezarejestrowany, który różni się od chronionego (zarejestrowanego) w elementach, które nie zmieniają jednak jego odróżniającego charakteru, natomiast nie dotyczy on sytuacji, gdy ta zmieniona forma jest chroniona, jako inny odrębny znak towarowy, a zatem w konkluzji, że używanie zarejestrowanego znaku towarowego TWOJE DZIECKO poprzez wydawanie czasopisma „twoje dziecko” nie jest jednocześnie rzeczywistym używaniem znaku towarowego DZIECKO zarejestrowanego m.in. dla oznaczania nim czasopism.

Wyrok dotyczył znaków:
DZIECKO, R-95197 oraz TWOJE DZIECKO,

Tekst wyroku:
II GSK 190/06.

Opublikowany:
—

GSK 1423/04

Tomasz Rychlicki — Wed, 09 Mar 2005 10:35:32 +0000

Zgodnie z przepisem art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę kasacyjną wnosi się od wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym i dlatego sformułowane w niej zarzuty odnoszące się do podstawy z art. 174 pkt 2 tej ustawy mogą dotyczyć tylko przepisów postępowania sądowego stosowanych przez sąd, a nie do przepisów stosowanych przez organ w postępowaniu administracyjnym.
Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2004r. sygn. akt 6 II SA 433/03. Decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia 20 listopada 2002 r. Nr IO – Odw. 1324/01 w przedmiocie rejestracji znaku towarowego słowno – graficznego ID.

Wyrok dotyczył znaku:
Znak towarowy słowno–graficzny ID.

Tekst wyroku:
GSK 1423/04.

Opublikowany:
—