6 II SA 4346/03
I. W myśl art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego może wystąpić każdy, kto ma w tym interes prawny. Wobec braku w ustawie o znakach towarowych regulacji dotyczącej interesu prawnego ma tutaj zastosowanie przepis art. 28 k.p.a. Istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego. Może to być norma należąca do każdej gałęzi prawa, a więc nie tylko do prawa administracyjnego. Norma prawna nie musi przyznawać podmiotowi wywodzącemu z niej swój interes prawny konkretnych uprawnień lub obowiązków, bo wtedy interes prawny przekształcałby się w roszczenie prawne lub w publiczne prawo podmiotowe. Wystarczy, że daje możliwość ochrony w sformalizowanym postępowaniu, powodując, że podmiot, którego sfery prawnej ona bezpośrednio dotyczy, może skutecznie domagać się wydania orzeczenia administracyjnego. Interes prawny w wystąpieniu z żądaniem unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego może być oparty na przepisie art. 6 septies Konwencji Paryskiej o ochronie własności przemysłowej, który uprawnia właściciela znaku towarowego do wykreślenia rejestracji znaku towarowego zarejestrowanego bez zgody właściciela na rzecz jego agenta.
II. Przepis art. 6 septies Konwencji Paryskiej ma charakter normy autowykonalnej i jest stosowany bezpośrednio.
III. Reklama jest częścią kosztów dystrybutora, które są zwracane w toku działalności handlowej w rezultacie wykonanej sprzedaży. Poniesienie takich nakładów nie może stanowić uzasadnienia dla zgłoszenia przez dystrybutora na swoją rzecz cudzego znaku towarowego bez zgody właściciela.
Wyrok dotyczył znaku:
ATONIK, R-103444
Tekst wyroku:
6 II SA 4346/03.
Opublikowany:
—